Niet Ditzo maar Datzo!

28 januari 2008 door

Niet Datzo maar Ditzo?

Vroeger, toen alles beter en vooral fatsoenlijker leek, de mensen met wat meer respect en genegenheid met elkaar omgingen, en het hedendaagse buitensporige hedonisme de boventoon nog niet voerde, bestond er ook zoiets als “de fatsoenlijke verzekeraar”

In den Beginne…..

De wat ouderen onder ons herinneren zich ongetwijfeld nog namen als de Amev en de Stad Rotterdam. Niet dat het allemaal van die lieverdjes waren (de verzekerden, in alle eerlijkheid, ook niet altijd) maar toch, het waren “heren” In driedelig grijs werd er uiteraard evenzeer op premie gejaagd, maar bij een grote uitslaande brand in een woonhuis, waarbij een compleet gezin op straat kwam te staan, werd niet zelden een hogere functionaris ingeschakeld, om ter plekke polshoogte te nemen en de zaak snel en ruimhartig te regelen. Een beter verkoopmoment van een brandverzekering kon je je immers niet wensen, en je liet ook je tussenpersoon, die de verzekeringszaken van zijn klanten bij je onderbracht, gelijk je menselijke aard zien.

Het jeugdige assurantievak komt tot wasdom…..

Veel van die grote jongens van weleer, die door een niet aflatende fusiegolf tot volstrekt onpersoonlijke, en vooral onbereikbare verzekeringsmastadonten verworden zijn, werden in die tijd vrijwel zonder uitzondering mede groot en rijk door de commerciele inspanningen van slechts een beroepsgroep: de onafhankelijke tussenpersonen, het indermediair. Die verkochten de polissen, en zij die vingen de klachten op. Vooral die, over de alsmaar meer haperende administraties van die verzekeraars. En zij waren het, die de lange discussies met verzekerden over de addertjes in polisvoorwaarden die bij een schade aan het licht kwamen moesten voeren. Deze tussenpersonen waren het die, als gevolg van de niet zelden tergend slechte bereikbaarheid van verzekeringsmaatschappijen, telefoonnota’s het licht deden zien, waarvan de hoogte de toenmalige PTT evenzeer tot onstuitbaar wasdom deed komen.

Broederliefde……

Maar verzekeraars en tussenpersonen hadden samen op trekken, veroordeeld tot elkaar, tegen wil en dank. Zakenpartners door dik en dun. Hoewel, echt goede onafhankelijke assurantiekantoren, die streden voor hun klant en uitgesproken lastig waren voor het driedelig grijs, liepen wel het risico uit het netwerk van good old boys te worden verdreven. Vaak werd het ook wel weer bijgelegd, als zo’n kantoor veel produktie bracht. Flowerpower in de meest pure vorm bijna. Wat was de wereld stijlvol en eenvoudig toen.

Broedermoord….

Uit een “heerlijcke symbiose” van de eerder genoemde Amev en Stad Rotterdam, en nog wat illustere clubs, ontstond al weer wat jaren geleden Fortis ASR. Aha, een bundeling van heren aldus, zult u zeggen.

Een klap in het gelaat was het, toen het wat anders uitpakte. Er ontstond een almachtige mastadont, met een gedrag dat sterk doet denken aan een hier maar niet nader te noemen diersoort, waarvan de ware aard in George Orwell’s  Animal Farm zo treffend tot leven kwam.  Veel tussenpersonen hebben met de nieuwe reclamecampagne van Fortis inmiddels gezien, dat ze achteraf niet zo “equal” zijn in de eens zo warme schoot van het driedelig grijs der “heren”

De lichtjes in de boerderij branden ook nu weer, maar het ooit zo vertrouwde gebouw wordt nu bevolkt door zogenaamde Ditzo’s. Nu in deftig driedelig donkerblauw, en naar eigen zeggen,  “more equal” geworden. Degenen die deze Ditzo’s ooit groot maakten, de intermediaire (trek)paarden, worden door de Ditzo’s nu minachtend Datzo’s genoemd. Datzo’s worden ten toon gesteld als corpulente, sigaren rokende en onfatsoenlijke patsers die hun klanten slecht behandelen en uitzuigen. Met de, mede dankzij de tussenpersonen opgebouwde miljarendenwinsten, financieren de Ditzo’s een peperdure reclamecampagne om hun heimelijke, maar niet minder schandelijke boodschap  te brengen: iedereen die klanten adviseert over verzekeringen is listig en onbetrouwbaar. Dat zijn Datzo’s. Alleen bij de Ditzo’s is een mens “fatsoenlijk verzekerd”

Hoe het echt zit met Ditzo…….

Er bestaat in de commercie een oude regel, dat je nooit moet laten zien hoe goed je bent door te etaleren hoe slecht een ander het doet. Het is jammer en vooral verbazingwekkend, dat een grote en eens zo respectabele speler als Fortis zich verlaagd heeft tot dit soort ronduit ranzige campagnes. Dat hebben het intermediair, en vele anderen die iedere dag hun best doen voor de klant, niet verdiend. Een goede tussenpersoon rijdt als het moet, diep in de nacht nog naar zijn of haar klant toe bij een calamiteit, laat klanten uit de aanbiedingen van verschillende verzekeraars kiezen en heeft in de regel meer kennis in huis over verzekeren dan een gemiddelde Ditzo. Een Ditzo, die slechts veracht en bespot, en zijn roots volslagen lijkt te zijn vergeten of wellicht wel nooit echt heeft willen erkennen.

Laten we hopen dat hoogmoed inderdaad ten val komt maar tegelijkertijd benadrukken, dat er bij Fortis gelukkig ook nog heel veel goede, vakbekwame en bovenal integere mensen werken. Het is daarom (en alleen daarom) dat ik mij schaar bij de vele collega-Datzo’s, die gewoon zaken blijven doen met Fortis. Dat lijkt een weinig consistente houding, maar m.i. getuigt het van meer karakter om de andere wang toe te keren. We zullen zien aan wie de consument uiteindelijk zijn verzekeringszaken toevertrouwt en schiet Fortis met deze campagne haar doel volledig voorbij. De goede naam en faam van het verzekeringsbedrijf is in ieder geval geen dienst bewezen.

Niet Ditzo maar Datzo…..

“Het is fijn als je de fouten waarvan je wat kunt leren, al vroeg in je leven maakt” zei Churchill al. Helaas leerden ik en mijn (net zo overrompelde) collega-Datzo’s rijkelijk laat…… Wij kunnen niet inzien, hoe Fortis met zijn speeltje Ditzo de belangen van consumenten beter denkt te dienen, door zo af te geven op een oude en integere beroepsgroep als het indermedair, op wiens schouders men groot werd.

Vele trotse Datzo’s zoals ik, die dit koningsdrama maar zo snel mogelijk achter zich moeten laten door naast het boerenhol  een mooi kasteel te bouwen hebben weer één aloude waarheid bewaarheid gezien: blinde loyaliteit aan welke verzekeraar dan ook, kan kennelijk niet onbegrensd zijn. Daarvoor is het namelijk nodig met echte heren zaken te doen.

Januari 2008
Depremievergelijker.nl (een Datzo!)
Kees van den Berg

Naschrift, Januari 2009,

“Laten we hopen dat hoogmoed ten val komt……” 
Als niet zovele onschuldigen (nu één jaar na het schrijven van dit artikel) door de kredietcrisis zo hard zouden zijn getroffen, zou ik trots op deze profetie zijn geweest.

 

Naar boven